Od hiperrealizma do ekspresionizma

Mirko Tomaić je samozatajni stvaralac koji svoju umjetničku prirodu jedinstvenim senzibilitetom ostvaruje kroz plodan opus djela izvedenih šćetku - odjednom, cjelovitu i savršenu.

Njegovi prvi radovi, smireni i skladni, intimističkih kompozicija mrtve prirode - kestena, jabuka, bresaka i drugih, na hiperrealistički način predstavljaju na prvom mjestu monokromne slike suspregnute atmosfere i minuciozno obrađenih detalja i svjetla; idealan spoj crtačkih i slikarskih kvaliteta od kojih jedne prepoznajemo kroz forme, a druge kroz tonske gradacije.

Zatim dolazi slikarska faza s krajolicima i stogovima sijena, gdje varira magličaste, sfumatovske kompozicije, ponekad na granici apstrakcije, oslobođene detalja i čvrste forme. One nas traže odgovore na pitanja - radi li se o snu, javi ili snoviđenju ili je to onaj jedinstveni trenutak pred buđenje, prostor bez vremena?

Međutim vrstan crtač nije nestao, usnuo je da bi se iznenada probudio kroz brojne crteže čvrstih oblika, voluminoznog svjetla, jasno određenih granica i strogo kontrolirane ruke. Vedute i mrtve prirode, njegova rodna Lika i kulturna baština te životni prostor virovitičkog kraja, glavne su tematske preokupacije toga razdoblja.

Tada nastupa najnovija faza u kojoj Mirko opetovano spaja crtača i slikara, ali ovoga puta ne smireno i suzdržano, već nam spojem grafizma i boje otkriva izvjesnu ekspresivnost koju do sada nismo imali prilike vidjeti. On više nije objektivni promatrač ili sanjar, već moderni slikar koji je započeo proces oslobađanja svojeg unutrašnjeg doživljaja svijeta.

Hiperrealna, nadrealna ili ekspresivna, Mirkova je umjetnost neponovljivi doživljaj sklada, afirmacija pozitivnog odnosa prema prirodi, ljubav čovjeka prema svijetu.

Dubravka Sikora,

prof. i dipl. povjesničar umjetnosti, 2010

 

                                                                             

Click me